સ્મૃતિ ઈરાની આજે ભારતની ઝડપથી વિકસતી સર્જનાત્મક ઉર્જાને કેન્દ્રમાં લાવે છે – હવે તે ફક્ત શહેરની ઓફિસોમાંથી જ નહીં, પરંતુ ગામડાના પાઠશાળાઓ, આંગણાઓ અને સમુદાય કેન્દ્રોમાંથી પણ નીકળે છે.
તેણીએ કહ્યું, “ભારતની સર્જનાત્મક શક્તિ ઝડપથી ફેલાઈ રહી છે – ફક્ત મહાનગરોમાં જ નહીં, પરંતુ ગામડાઓના આંગણાઓ, નાના શહેરોની શેરીઓ અને સ્થાનિક સમુદાય કેન્દ્રોમાં પણ. સસ્તી ટેકનોલોજી અને ઊંડા સાંસ્કૃતિક મૂળ સાથે, 100 મિલિયનથી વધુ ભારતીયો – ખેડૂતો, વણકર અને સ્થાનિક નિષ્ણાતો – ડિજિટલ સર્જકો બન્યા છે.”
ઈરાની એક એવી ચળવળ પર પ્રકાશ પાડે છે જ્યાં સામાન્ય નાગરિકો વાર્તાકાર, શિક્ષકો અને ઉદ્યોગસાહસિક બની રહ્યા છે. બિહારના ભોજપુરી સર્જકોથી લઈને જેઓ શિક્ષણના અંતરને દૂર કરી રહ્યા છે, રાજસ્થાનની મહિલાઓ સુધી જે મોબાઇલ ફિલ્મ નિર્માણ દ્વારા મૌખિક પરંપરાઓને પુનર્જીવિત કરી રહી છે – આ પાયાની લહેર ભારતની શીખવાની, બોલવાની અને નેતૃત્વ કરવાની રીતને બદલી રહી છે.
તેમના શબ્દોમાં: “તેઓ ફક્ત વાર્તાઓ કહેતા નથી – તેઓ તેમની વાર્તાઓ કહી રહ્યા છે.” તેઓ ભાષા, ઓળખ અને સ્થાનિક ગૌરવમાં મૂળ ધરાવતા જનઆંદોલનને શક્તિ આપી રહ્યા છે.”
ઘણા ઉદાહરણો છે – પટનાના ખાન સર, જે ફક્ત એક વ્હીલ અને કેમેરાથી લાખો લોકોને શિક્ષિત કરી રહ્યા છે, બેંગલુરુનું પરિક્રમા ફાઉન્ડેશન જેણે રોજિંદા શાળાકીય શિક્ષણમાં વાર્તા કહેવાનું સંકલિત કર્યું છે, અને મહારાષ્ટ્રની 17 વર્ષીય શ્રદ્ધા ગરડ, જે રોગચાળા દરમિયાન ડિજિટલ ભરતકામ ચેનલ શરૂ કર્યા પછી તેના ગામની છોકરીઓ માટે માર્ગદર્શક બની છે.
“દેશભરના વર્ગખંડોમાં, શિક્ષકો સર્જકો બની રહ્યા છે, અને વિદ્યાર્થીઓ એકલા-પ્રિન્યોર.”
સ્મૃતિ ઈરાની દેશના પ્રથમ જાહેર સ્ટ્રીમિંગ પ્લેટફોર્મ, વેવ્સ ઓટીટીના લોન્ચને પણ સ્વદેશી સર્જકો માટે એક ક્રાંતિકારી પહેલ તરીકે જુએ છે.
“વેવ્સ સામગ્રીની નિષ્ક્રિય પાઇપલાઇન નથી; તે એક લોકશાહી સેતુ છે. તે ગામડાઓ અને નગરોના સર્જકોને સંસ્થાકીય માન્યતા આપે છે અને તેમને તેમની સામગ્રી સ્ટ્રીમ કરવાની સમાન તક પૂરી પાડે છે.” ઈરાની એક એવા ભવિષ્યની કલ્પના કરે છે જ્યાં ભારતમાં દરેક બાળક ફક્ત સામગ્રીનો ગ્રાહક જ નહીં – પણ તેનો શક્તિશાળી સર્જક પણ હોય.
